مهاجرین غیر انگلیسی زبان می بایست فرزندان خود را به مدارس فرانسوی زبان بفرستند و... با این حال، باید منتظر سال ۱۹۷۶ ماند که با روی کار آمدن دولت «حزب کبکی» زبان فرانسه سیطرۀ خود را بر همۀ ارکان جامعه در قالب قانون ۱۰۱ بگستراند. برخی از مواد این قانون بدین شرحند: استفاده از زبان فرانسه در همۀ مکانهای عمومی خدمات رسانی اجباری می¬شود، قوانین فقط به زبان فرانسه نوشته می¬شوند و ورود اجباری فرزندان مهاجران به مدارس فرانسه زبان. از این تاریخ به بعد تغییرات چندانی در خود این قوانین بوجود نیامده است ولی گسترۀ این قوانین به تدریج در ژرفترین لایه¬های سازوکار جامعۀ کبکی جاری شده است. آشکار است برای مهاجران سرزمینهایی که به زبان فرانسه آشنا نیستند، تاکید بر فرانسه زبانی گرهی بر گره¬های جاری زندگی در کشوری بیگانه می¬افزاید، به ویژه که کبک بخشی از کشوری است که رسما دوزبانه (انگلیسی و فرانسه) است. بحث بر سر کارآمد بودن یا ناکارآمد بودن سیاستهای دولتی و آموزشی کبک در حوزۀ فرانسه زبانی و در طول این دوره را به سلسله گفتار دیگری وامی¬گذریم و در بخش پایانی به آماری چند در مورد فرانسه زبانی در سه دهۀ اخیر می پردازیم تا تصویری کلی از آن به دست داشته باشیم.